WK Finale Long Track
16 september 2006 – Vechta (D)
Een Schitterende dag in het prachtige decor van het Waldstadion te Vechta vormde de ideale locatie voor de WK finale long track. Zo’n 8000 toeschouwers zorgden voor een grandioze sfeer voor wat een bloedstollende avond zou worden.
De slechts 535 meter “lange” baan die meer weg had van een speedwaybaan dan van een langbaan leende zich perfect voor de speedwayers om het de topfavoriet Robert Barth lastig te maken. De wedstrijd begon met een last-chance heat die meteen eentje was om vingers en duimen van af te likken. De Duitser Matthias Kröger nam meteen de leiding en stond deze niet meer af. Achter zijn rug werd er echter fel gestreden, De Brit Glen Phillips ging in een mooie en snelle beweging buitenom voorbij de Duitser Stephan Katt. Ook de Nederlander Jannick de Jong wist Katt nog in te pakken. De Noor Marius Rökeberg en de Italiaan Massimo Mora werden 5e en 6e en mochten na slechts 1 heat hun biezen weer pakken en de verre reis huiswaarts aanvatten. Het waren dus Kröger en Phillips die de laatste 2 startplekken in het hoofdveld innamen, de Jong en Katt zouden als reserve-rijders de dienst uitmaken.
In de eerste serie van 3 heats wist de Fin Joonas Kylmäkorpi als voornaamste concurrent voor de wereldtitel van Robert Barth deze op verbluffende wijze te verslaan. In de laatste bocht ging Kylmäkorpi buitenom voorbij Barth om hem net op de finish-lijn te passeren. De Duitser Gerd Riss en de jonge Fransman Mathieu Tresarrieu wisten ook op overtuigende wijze hun eerste heat te winnen.
In de volgende serie van 3 heats kwam de verassing van de Duitser Sirg Schützbach die een slecht gestarte Mathieu Tresarrieu wist af te houden. Kröger presteerde uitstekend door Kylmäkopri achter zich te houden en Barth deed wat hij moest doen door de Nederlander Theo Pijper te verslaan. Na 6 heats waren het Barth, Kylmäkopri en Mathieu Tresarrieu die de stand aanvoerden met elk 9 punten.
Heats 7 tot en met 9 leverden 5 punten op voor Kylmäkopri, Kröger en Barth die respectievelijk de meerdere waren van Stéphane Tresarrieu, Pijper en Riss. In heat 7 leek het er echter wel op dat Stéphane Tresarrieu de 2e plaats cadeau kreeg van zijn jongere maar snellere broer Mathieu Tresarrieu.
De laatste serie van kwalificatie-heats leverde zeges op voor Stéphane Tresarrieu die Kröger versloeg, Riss die Pijper al zijn vierde 2e plaats van de avond bezorgde en Barth die revanche nam op Kylmäkorpi. De finalisten waren bekend en de A-finale beloofde een knaller te worden. Kylmäkorpi kon nog wereldkampioen worden indien hij de finale won en Barth niet in de top 4 eindigde.
De C-finale was een overtuigende prooi voor de Tsjech Zdenek Schneiderwind die won voor de Fransman Christophe Dubernard, de Duitser Bernd Diener, de Nederlander Erik Eijbergen en de Duitser Otto Niedermeier.
De B-finale zou een strijd worden tussen Stéphane Tresarrieu en Phillips ware het niet dat Phillips in de 2e bocht jammerlijk ten val kwam net op het moment dat hij Stéphane Tresarrieu begon te bedreigen. Schützbach werd knap 2e voor een aandringende de Jong en de Duitsers Jörg Tebbe en Herbert Rudolph.
De A-finale bracht de 6 beste rijders van de avond samen, toch was het Barth die duidelijk liet zien dat hij en niemand anders wereldkampioen zou worden. Op magistrale wijze won hij de finale en beëindigde zo zijn loopbaan voor een uitzinning thuispubliek met een 4e wereldtitel. De 2e plaats was voor Pijper die Kylmäkopri, Riss, Mathieu Tresarrieu en Kröger achter zich liet.
Uitslag
A-finale
1) Robert Bath D
2 Theo Pijper NL
3) Joonas Kylmäkorpi FIN
4) Gerd Riss D
5) Mathieu Tresarrieu F
6) Matthias Kröger D
B-finale
7) Stéphane Tresarrieu F
8) Sirg Schützbach D
9) Jannick de Jong NL
10) Jörg Tebbe D
11) Herbert Rudolph D
12) Glen Phillips GB
C-finale
13) Zdenek Schneiderwind CZ
14) Christophe Dubernard F
15) Bernd Diener D
16) Erik Eijbergen NL
17) Otto Niedermeier D
18) Daniel Bacher D
19) Stephan Katt D
20) Enrico Janoschka D
21) Marius Rökeberg N
22) Massimo Mora I
Rijdersbespreking
1) Sirg Schützbach (D)
Rijdend met een Zwitserse licentie won hij verassend een heat voor Mathieu Tresarrieu en reed hij de hele avond op een voor zijn doen knap niveau.
2) Christophe Dubernard (F)
Beleefde een degelijke avond en reed wellicht nooit eerder in zijn carriere beter in een WK finale. Hij mag op 30 september tijdens de WK challenge op zijn thuisbaan in het Franse Marmande tot de favorieten gerekend worden.
3) Robert Barth (D)
Buiten zijn eerste heat waarin hij Kylmäkopri moest voorlaten was Barth de hele avond outstanding. Met grote voorsprong won hij de rest van zijn heats en liet hij er geen twijfel over bestaan dat hij die avond zijn 4e wereldtitel zou pakken en zo zijn carriere in schoonheid zou afsluiten. Wat was deze man de voorbije jaren dominant in het WK long track. Wellicht zal het in 2007 erg spannend worden zonder deze legende erbij.
4) Enrico Janoschka (D)
Kwam in zijn eerste heat van de avond ten val en moest met een beenblessure zich terug trekken uit de wedstrijd. Hij werd vervangen door de eerste reserve-rijder, Jannick de Jong.
5) Joonas Kylmäkopri (FIN)
Een supertalent, zeker als je weet dat deze man enkel long track rijdt door de WK finales te betwisten. In het dagelijks leven is hij immers professioneel speedwayrijder in de verschillende Europese liga’s. Zal in 2007 favoriet zijn om Barth als wereldkampioen op te volgen.
6) Otto Niedermeier (D)
Eén van de minder snelle Duitsers die de hele avond long moest ondervinden dat hij het top-niveau van de echte wereldtoppers niet aan kan.
7) Bernd Diener (D)
Deze 47-jarige grass track specialist kwam er niet aan te pas. De relatief korte langbaan waarop goed gedrift kon worden paste niet echt bij zijn rijstijl.
8) Stéphane Tresarrieu (F)
De oudere broer van supertalent Mathieu lijkt door de prestaties van zijn jongere broer meegetrokken te worden in deze opwaartse spiraal. Hij reed een sterke wedstrijd en kwam maar net tekort om ook de A-finale te bereiken.
9) Theo Pijper (NL)
Kwam slechts enkele uren voor de wedstrijd toe vanwege speedway verplichtingen voor zijn Britse club Edinburgh. Getalenteerd als Theo is had hij geen training nodig om snel voor de dag te komen. 4 keer een 2e plaats tijdens de heats en ook een 2e plaats in de A-finale zijn zonder meer degelijk te noemen. 2007 zou het jaar van Theo moeten worden, hij lijkt meer dan ooit klaar om de wereldtitel te pakken.
10) Herbert Rudolph (D)
Degelijke Duitser voor wie het vanavond toch net iets te snel ging.
11) Gerd Riss (D)
Als 5-voudig wereldkampioen long track hoeft deze man niets meer te bewijzen. Toch blijft hij snel en een te duchten tegenstander. Al zijn er seizoenen geweest waarin hij nadrukkelijker aanwezig was. Kan hij in 2007 zonder Barth een 6e wereldtitel pakken?
12) Daniel Bacher (D)
Raakte in zijn 3e heat geblesseerd aan de hand werd vervangen door de 2e reserve-rijder Stephan Katt. Tot dat moment had hij nog geen potten weten te breken.
13) Zdenek Schneiderwind (CZ)
Deze routinier is langzaam aan het terug komen van een zware blessure eind 2004. Stillaan komt het oude vormpeil terug en moet Zdenek zeker in staat zijn om betere resultaten te behalen.
14) Jörg Tebbe (D)
Jonge, snelle Duitser die de komende jaren zeker nog groei-marge in zich heeft. Zou in 2007 de aansluiting met de wereldtop moeten vinden.
15) Erik Eijbergen (NL)
De immer sympathieke Nederlander die rijdt op volledig zelf gebouwde machines beleeft meer dan wie ook plezier in het rijden. Erik weet als geen ander beter dat hij nooit een wereldtopper zal worden, toch blijft hij een rijder waar we met plezier naar zullen blijven kijken.
16) Mathieu Tresarrieu (F)
Wat moet er gezegd woren over de slechts 20-jarige knaap? Een supertalent is hij zeker en zijn spectaculaire rijstijl zijn een lust voor het oog. Enkel de ervaring ontbreekt het hem voorlopig nog om nu al een eerste wereldtitel te pakken. Deze jongen staat een grote toekomst te wachten en het zal lang geleden zijn dat een Fransman nog een grote kanshebber op de wereldtitel zou worden. We zullen nog veel over hem horen!
17) Matthias Kröger (D)
Als ervaren routinier wist hij zich via de last-chance heat te plaatsen en zowaar sterk rijdend de A-finale te bereiken. Matthias is en blijft een wereldtopper die er ook in 2007 zeker zal bijhoren.
18) Glen Phillips (GB)
Jammer genoeg als enige Brit aan de start en zich toch knap via de last-chance heat in het hoofdveld te knokken. De hele avond reed hij erg sterk en uiteindelijk kwam hij slechts net tekort om de A-finale te bereiken. Zal er in 2007 zeker bijzijn en misschien wel een podium-kandidaat worden.
19) Jannick de Jong (NL)
Als 19-jarige de jongste deelnemer van vanavond. Werd als 3e in de last-chance heat slechts reserve-rijder maar door het wegvallen van Janoschka kreeg Jannick toch de plek in het hoofdveld die hij verdiende. Met een grote dosis vechtlust liet hij zien dat hij in 2007 zeker zijn startplek in het WK waard is en dat we de volgende jaren sterk rekening met hem zullen moeten houden.
20) Stephan Katt (D)
De 2 starts die hij als 2e reserve-rijder mocht maken imponeerden niet echt.
21) Marius Rökeberg (N)
Sneu dat deze man helemaal van Noorwegen afreisde om in de last-chance heat kansloos uitgeschakeld te worden.
22) Massimo Mora (I)
Blesseerde zich tijdens zijn val in de last-chance heat en zag zodoende zijn kansen voor de avond verdwijnen. Al moet gezegd dat hij toch niet over de nodige snelheid zou beschikt hebben om potten te breken.
Organisatie
Het hele organisatie-plaatje paste perfect in elkaar. Alle voorzieningen waren goed voor elkaar en met 4 grote video-walls op het middenterrein konden de 8000 toeschouwers alles goed volgen. Bij elke heat-zege van Barth schoot het vuurwerk de lucht in en ook na afloop van de A-finale kreeg het publiek een schitterend vuurwerk-spektakel te zien. Proficiat aan alle leden van de motorclub Vechta die een fantastische avond hebben neergezet waarin het voor rijders en toeschouwers een plezier was te vertoeven.
Deze mooie uiteenzetting met fotomatriaal kwam van Nico Moors.
